'ದೂರದಾಗಸದ ಗೆಳೆಯ ಅದರ ಸಹವಾಸಿ ಮೇಘ ನೀನು
ಚಿಮ್ಮಿ ಚಿಮ್ಮಿ ತೊನೆದಾಡಿ ಹಂಬಲಿಸಿ ಮೊರೆವ ತೆರೆಯು ನಾನು
ಕೈಯ ಚಾಚೆ ನಿಲುಕುವುದು ನಿನಗೆ ಆ ನೀಲದ ಅನಂತ
ಕಾಯುತಿಹೆನು ಎಂದಾದರೊಂದು ದಿನ ಮಿಡಿವುದೇ ದಿಗಂತ'
'ಕೇಳು! ಮರೆತೆಯಾ ನೀನು ನಾನೇ ಆಗಿದ್ದ ದಿವ್ಯಘಳಿಗೆ
ಘನದ ಹಂಗು ತೊರೆಯುತ್ತ ನೀನೆ ಬಂದಿದ್ದೆ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ
ಬಾನ ನೀಲ ತಾ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಕಾಯುತಿದೆ ನಮ್ಮ ದಾರಿ
ನಮ್ಮಲೆಲ್ಲೋ ಅವಿತಿಹುದು ಬಗೆವ ನಡೆ ಕೂಡಿ ಮೇಘ ವಾರಿ'
No comments:
Post a Comment